AMSTERDAM

Amsterdam ma ponad 7000 zabytków, m.in. kościoły, kamienice, mosty, fortyfikacje i giełdy. W mieście znajdują się też liczne parki, place, galerie i muzea.

• zabytkowe śródmieście
• Oude Kerk – najstarszy kościół w mieście (XIII wiek – XIV wiek)
• Nieuwe Kerk Kościół (z początku XV wieku)
• Westerkerk – kościół protestancki (XVII wiek)
• Zuiderkerk – najstarszy w Amsterdamie kościół protestancki (1611 rok)
• Noorderkerk – kościół z XVII wieku
• Oosterkerk – kościół z XVII wieku
• Sint-Nicolaaskerk – kościół św. Mikołaja z XIX wieku
• beginaż
• Plac Dam z Nationaal Monument – pomnikiem upamiętniającym wyzwolenie Amsterdamu spod okupacji niemieckiej w 1944 roku.
• Pałac królewski, wcześniej ratusz z XVII wieku
• Beurs van Berlage (1903 rok) – giełda
• Waga miejska z XV wieku na Nieuwemarkt, część fortyfikacji
• Magere Brug – Chudy Most (XVII wiek) – najsłynniejszy most Amsterdamu
• Singel – najstarszy kanał Amsterdamu, na którego brzegu znajduje się słynny targ kwiatowy Rembrandtplein
• Concertgebouw – sala koncertowa z końca XIX wieku
• Diamantbeurs – giełda diamentów
• Muiderpoort – brama miejska (XVII wiek)
• dom gildii handlu winem z 1633 roku
• arsenał morski z 1656 r.
• kamienice mieszczańskie z XVII i XVIII wieku
• obiekty uniwersyteckie w dawnym zespole szpitalnym z połowy XVIII wieku
• De Wallen – Dzielnica Czerwonych Latarni
• Stopera – teatr muzyczny
• Dworzec Centralny – budynek neogotycki
• Verzetsmuseum Amsterdam – muzeum holenderskiego ruchu oporu
• Munttoren – wieża z XVII wieku
• Montelbaanstoren – wieża z 1512 roku, część fortyfikacji
• Stadion Olimpijski
• Oost-Indisch Huis – siedziba VOC – Kompanii Wschodnioindyjskiej
• Homomonument – pomnik upamiętniający gejów i lesbijki, prześladowanych za swoją orientację seksualną
• Sensation White: impreza odbywająca się raz w roku z licznymi przedstawicielami muzyki house i trance ozdobiona licznymi efektami widowiskowymi (światła, teatr, widowisko)
• Sensation Black: jak Sensation White tyle że dotyczy muzyki hardstyle i hardcore. Impreza odbywa się tydzień po Sensation White.

Muzea

• Akhnaton (Centrum Kultury Światowej)
• Allard Pierson Museum (Muzeum Archeologiczne Uniwersytetu Amsterdamskiego)
• Amsterdams Historisch Museum (Muzeum Historyczne)
• The Amsterdam Dungeon (muzeum historyczne i park atrakcji)
• Anne Frankhuis (Dom Anny Frank)
• Arcam, Architectuur Centrum Amsterdam (Muzeum Architektury)
• Beurs van Berlage (zabytkowa giełda)
• Bijbelmuseum (Muzeum Biblii)
• Molen van Sloten met Kuiperijmuseum (Muzeum Wiatraków i Polderów)
• Multatuli Museum (Muzeum Eduarda Douwesa Dekkera)
• Museum Amstelkring (muzeum z XVII wieku)
• Museum Geelvinck-Hinlopen Huis (siedemnastowieczna kamienica z oryginalnym wnętrzem)
• Museum Van Loon (mieszczański dom rodziny Van Loon)
• Museum Het Schip (budynki zaprojektowane przez Michela de Klerka na początku XX wieku, muzeum architektury Szkoły Amsterdamskiej)
• Nederlands Scheepvaartmuseum (Muzeum Morskie)
• NEMO (Centrum Nauki)
• Olympic Experience Amsterdam (Muzeum Sportu)
• De Burcht, Vakbondsmuseum (Muzeum Ruchu Robotniczego)
• Energetica (Muzeum Elektrotechniki)
• Filmmuseum (Muzeum Filmu)
• Fotografiemuseum FOAM (Muzeum Fotografii)
• Gemeente Archief Amsterdam (Archiwum Miejskie)
• Van Goghmuseum (Muzeum Vincenta van Gogha)
• Hash Marihuana & Hemp Museum (Muzeum Haszyszu, Marihuany i Konopi)
• Huis Marseille(Galeria Fotografii)
• Joods Historisch Museum (Muzeum Żydowskie)
• Muzeum Madame Tussauds Scenerama
• Persmuseum (Muzeum Dziennikarstwa w Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis)
• Pianola Museum (Muzeum Pianoli)
• Rembrandthuis (Dom Rembrandta)
• Rijksmuseum (Muzeum Narodowe)
• Stedelijk Museum (Muzeum Miejskie, sztuka współczesna)
• Tassenmuseum Hendrikje (Muzeum Torebek)
• Theatermuseum (Muzeum Teatru)
• Theo Thijssen Museum (Muzeum Theo Thijssena)
• Tropenmuseum (Muzeum Tropiku)
• Verzetsmuseum Amsterdam (Muzeum Oporu)
• Woonbootmuseum (Muzeum Łodzi Mieszkalnych)
• Zoological Museum Amsterdam (Muzeum Zoologiczne)
• De Burcht, Vakbondsmuseum (Muzeum Ruchu Robotniczego)
• Energetica (Muzeum Elektrotechniki)
• Filmmuseum (Muzeum Filmu)
• Fotografiemuseum FOAM (Muzeum Fotografii)
• Gemeente Archief Amsterdam (Archiwum Miejskie)
• Van Goghmuseum (Muzeum Vincenta van Gogha)
• Hash Marihuana & Hemp Museum (Muzeum Haszyszu, Marihuany i Konopi)
• Huis Marseille(Galeria Fotografii)
• Joods Historisch Museum (Muzeum Żydowskie)
• Muzeum Madame Tussauds Scenerama
• Persmuseum (Muzeum Dziennikarstwa w Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis)
• Pianola Museum (Muzeum Pianoli)
• Rembrandthuis (Dom Rembrandta)
• Rijksmuseum (Muzeum Narodowe)
• Stedelijk Museum (Muzeum Miejskie, sztuka współczesna)
• Tassenmuseum Hendrikje (Muzeum Torebek)
• Theatermuseum (Muzeum Teatru)
• Theo Thijssen Museum (Muzeum Theo Thijssena)
• Tropenmuseum (Muzeum Tropiku)
• Verzetsmuseum Amsterdam (Muzeum Oporu)
• Woonbootmuseum (Muzeum Łodzi Mieszkalnych)
• Zoological Museum Amsterdam (Muzeum Zoologiczne)

Najsłynniejsze targi

• Cannabis Cup – jedyne targi marihuany na świecie
• Albert Cuyp
• Waterlooplein
• Dappermarkt
• Noordermarkt
• Bloemenmarkt – targ kwiatowy nad kanałem Singel

Najważniejsze wydarzenia kulturalne

• 30 kwietnia – Dzień Królowej
• 4 maja – Dzień Pamięci Narodowej
• 5 maja – Dzień Wyzwolenia
• sierpień (pierwszy weekend) – parada gejowska Amsterdam Gay Pride
• sierpień (co 5 lat – kolejne w 2010 roku) – Sail Amsterdam

HAGA

Główną atrakcją Hagi jest Sala Rycerska (Ridderzaal) – XIII-wieczna gotycka budowla, znajdująca się w obrębie kompleksu budowli, obejmującego dziedziniec wewnętrzny (Binnenhof) i dziedziniec zewnętrzny (Buitenhof). Niegdyś był to dawny pałac panujących. W Ridderzaal w każdy trzeci wtorek września zbiera się parlament, aby wysłuchać mowy królowej. W centrum miasta znajduje się Mauritshuis – muzeum sztuki, posiadające bardzo wartościowe eksponaty, np. dzieła Rembrandta, w tym “Lekcja anatomii doktora Tulpa”, dzieła Vermeera van Delft, Jana Steena, Paulusa Pottera, Rubensa, Memlinga, van der Weydena, Holbeina, van Dycka, Fransa Halsa i innych wybitnych malarzy flamandzkich. W północnej części muzeum znajduje się “Mesdag Panorama” – obraz o rozmiarach 15 m wysokości na 130 m długości, przedstawiający wybrzeże nad Morzem Północnym, Hagę i Scheveningen. Scheveningen to obecnie nadmorski kurort, niegdyś wioska rybacka. Po drodze z Hagi do Scheveningen znajduje się Madurodam – miniatura całej Holandii w skali 1:25, nazwane od nazwiska George Maduro – studenta, więźnia obozu koncentracyjnego w Dachau, który odznaczył się bohaterskim udziałem w holenderskim ruchu oporu.

Inne zabytki architektury w Hadze to:

• Pałac Królewski (Koninklijk Paleis)
• XVI-wieczny ratusz
• Pałac Pokoju (Vredespaleis), w którym mieści się siedziba Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.
• kościół Grote Kerk (XIV-XVI wiek), Grote of Sint-Jacobskerk – cenne renesansowo-barokowe wyposażenie i wieża
• kościół Nieuwe Kerk (XVII wiek)
• Nieuwe Kerk (połowa XVII wiek)
• Oud Katholiekekerk (kościół starokatolicki) (1. połowa XVIII wieku)
• pałac Huis ten Bosch (1. połowa XVII wieku)

Atrakcje turystyczne

• Madurodam – miasteczko modeli najcenniejszych zabytków architektury Holandii
• Kąpielisko Scheveningen z molem

Muzea

• Mauritshuis
• Museum Bredius
• Gemeentemuseum (m.in. prace Pieta Mondriana)
• Panorama Mesdag – malowidło panoramiczne
• Beelden aan Zee – XX-wieczna rzeźba
• Museon – muzeum nauki i techniki

Klimat

Klimat Holandii jest morski, umiarkowany i ciepły. Średnia temperatura stycznia wynosi od +1 °C na wschodzie do +3 °C na zachodzie. Natomiast w lipcu od +17 °C do +19 °C, w głębi kraju do +20 °C. Mała amplituda roczna temperatur jest wynikiem zachodnich i południowo-zachodnich wiatrów, które łagodzą upały i chłody zimowe. Średnia roczna suma opadów wynosi 750 mm. Częstym zjawiskiem są mgły.

Wody

Kraj leży w dorzeczu trzech rzek: Renu, Mozy i Skaldy. Poza nimi wymienić można 3 mniejsze rzeki: IJssel (125 km), Waal (82 km) i Amstel (31 km). Długą tradycję (od VIII wieku) ma tu osuszanie terenów nadmorskich, jezior i zatok, poprzez tworzenie polderów[3]. W 1932 powstał zbiornik IJsselmeer (1 100 km²) w wyniku odcięcia tamą Afsluitdijk zatoki Zuiderzee od Morza Północnego. Do największych przedsięwzięć, mających na celu ochronę wybrzeży Zelandii, należy realizacja zadań w ramach Planu Delta. Jego wykonanie w latach 1958–1986 pozwoliło na odgrodzenie tamami, groblami (wyposażonymi w śluzy) ujść Renu, Mozy i Skaldy Wsch. od M. Północnego. W wyniku osuszania powierzchnia kraju zwiększyła się z 33,6 tys. km² (1960) do 41,5 tys. km² (1992). Ważne szlaki komunikacyjne stanowią kanały śródlądowe (długość ok. 5 tys. km) m.in. Księżniczki Małgorzaty, Overijssel i Amsterdam-Ren.

Gleby

Na obszarze De Peel między Brabancją Północną a Limburgią występują gleby torfowisk wysokich. Na obszarze nizin nadmorskich gleby torfowisk niskich. Na północ od Renu – gleby bielicowe. W pd.-wsch. części kraju na niewielkiej powierzchni – gleby płowe. W zachodniej części ciemne gleby ziemne powstałe na podłożu piaszczystym. Na terenach polderów – marsze oraz gleby brunatne i płowe. Większość gleb w ten sposób została wysuszona po czym zyskano urodzajne gleby.

Berlin

Berlin leży w północno-wschodniej części Niemiec. Położony jest nad rzeką Sprewą i Hawelą oraz ich dopływami. Sprewa w dzielnicy Spandau wpada do Haweli, prawego dopływu Łaby. Berlin znajduje się między płaskowyżami Barnim i Teltow. Leży około 70 kilometrów od granicy z Polską.

Największa długość miasta w kierunku wschodnio-zachodnim wynosi około 45 km, największa długość w kierunku północno-południowym wynosi około 38 km. Najwyższe wzniesienie ma wysokość 115,4 m n.p.m., natomiast najniższy punkt leży na wysokości 32 m n.p.m.

Do najważniejszych zabytków Berlina należą:

• Brama Brandenburska
• Reichstag
• Mur berliński
• Berliner Dom
• Siegessäule – kolumna zwycięstwa
• Ewangelicki Kościół Pamięci cesarza Wilhelma I
• Wyspa Muzeów: Muzeum Pergamońskie (Zbiory Sztuki Starożytnej, Muzeum Azji Przedniej, Muzeum Sztuki Islamskiej), Stare Muzeum (Muzeum Egipskie i Antikensammlung), Muzeum im. Bodego, Nowe Muzeum, Stara Galeria Narodowa
• Muzeum Żydowskie
• Ratusz
• Grunewaldturm
• Pałac Charlottenburg
• Nowa Synagoga
• Zamek Bellevue

Muzea w Berlinie:

• Berlin-Mitte
• Wyspa Muzeów (niem. Museumsinsel)
• Stare Muzeum (niem. Altes Museum): Antikensammlung i Muzeum Egipskie
• Muzeum im. Bodego (niem. Bode-Museum
• Nowe Muzeum (niem. Neues Museum)
• Muzeum Pergamońskie (niem. Pergamonmuseum): kolekcja sztuki starożytnej, Muzeum Sztuki Islamskiej (Museum für Islamische Kunst), Muzeum Azji Przedniej (Vorderasiatisches Museum)
• Stara Galeria Narodowa (niem. Alte Nationalgalerie)
• Friedrichswerdersche Kirche
• Tiergarten
• Kulturforum Potsdamer Platz
• Gemäldegalerie Berlin
• Kunstbibliothek
• Muzeum Sztuki Użytkowej (niem. Kunstgewerbemuseum)
• Kupferstichkabinett
• Nowa Galeria Narodowa (niem. Neue Nationalgalerie)
• Hamburger Bahnhof
• Dahlem
• Muzeum Etnologiczne (niem. Ethnologisches Museum)
• Muzeum Sztuki Azjatyckiej (niem. Museum für Asiatische Kunst)
• Muzeum Kultur Europejskich (niem. Museum Europäischer Kulturen)
• Charlottenburg
• Museum für Vor- und Frühgeschichte
• Muzeum Berggruen (kolekcja Heinza Berggruen)
• Muzeum Fotografii (niem. Museum für Fotografie)
• Köpenick
• Muzeum Sztuki Użytkowej (niem. Kunstgewerbemuseum) w Pałacu Köpenick
• Stiftung Stadtmuseum Berlin

Fundacja państwowych muzeów w Berlinie:

• Märkisches Museum – muzeum historii Berlina
• Museum Nikolaikirche
• Museum Ephraim-Palais
• Museum Nicolaihaus
• Museum Knoblauchhaus
• Sammlung Kindheit und Jugend
• Museum Galgenhaus
• Freilichtmuseum Domäne Dahlem
• Museumsdorf Düppel
• Sportmuseum Berlin
• Naturwissenschaftliche Sammlung
• Museum Schloss Friedrichsfelde
• Grünauer Wassersportmuseum

Inne

• Muzeum Historii Naturalnej (niem. Museum für Naturkunde)
• Muzeum Żydowskie w Berlinie (niem. Jüdisches Museum Berlin)
• Deutsches Technikmuseum
• Musikinstrumentenmuseum Berlin
• Muzeum Checkpoint Charlie
• Polizeihistorische Sammlung (PHS) w Tempelhof
• Gründerzeitmuseum Mahlsdorf (założone przez Charlotte von Mahlsdorf)
• Bezirksmuseen (Heimatmuseen)
• The Story of Berlin wystawa o historii Berlina

Literatura

Współczesna grecka literatura jest na świecie dość znana. Wśród laureatów literackiej Nagrody Nobla jest dwóch greckich poetów: Jorgos Seferis (1963) i Odysseus Elitis (1979). Inni znani poeci to Konstandinos Kawafis (1863-1933) i Yiannis Ritsos (1909-1990). Powieści Nikosa Kazantzakisa (1883-1957), takie jak ‘Grek Zorba’ i ‘Ostatnie kuszenie Chrystusa’ przetłumaczone zostały na wiele języków i do dziś cieszą się dużym powodzeniem wśród czytelników na całym świecie.

Kultura

Można mówić o szczególnej dwoistości kultury greckiej. Po części jest to kultura ukształtowana przez historię zawartą we wspaniałych Atenach, Salonikach czy Heraklionie. Kształtowały ją także klasztory jak Meteory, czy te z góry Athos.
Z drugiej strony jest to kultura stworzona przez prostych chłopów, rybaków i pasterzy. To właśnie ten rodzaj kultury ma swe odbicie w pieśniach, tańcach, strojach, a także charakterystycznych dla Grecji małych, białych domkach.
Grecy uważni są za naród wesoły, rozśpiewany i roztańczony. W czasie wielu uroczystych świąt kościelnych taniec i śpiew jest jakby częścią obrzędów. Nie są to jednak jedyne okazje do tańca. Czasem wystarczy skrawek wolnego miejsca radio, magnetofon lub ktoś kto umie grać na instrumencie, a nawet gdy tylko ktoś zaśpiewa.

Terytorium Grecji można podzielić na:

• Grecję kontynentalną (wraz z oddzielonym od niej Kanałem Korynckim półwyspem Peloponez), która wchodzi w skład Półwyspu Bałkańskiego
• oraz wyspy rozsiane na morzach Egejskim i Jońskim

Prawie 1/5 powierzchni Grecji przypada na około 3000 wysp, z czego 167 jest zamieszkanych.

Największe z wysp to:

• Kreta (ok. 8260 km²)
• Eubea (ok. 3621 km²)
• Lesbos (ok. 1630 km²)
• Rodos (ok. 1400 km²)
• Chios (ok. 840 km²)
• Kefalinia (ok. 780 km²)
• Samos (ok. 480 km²)
• Lemnos (476 km²)
• Naksos (ok. 430 km²)
• Zakintos (406 km²)
• Thasos (ok. 390 km²)

oraz archipelagi

• Wyspy Jońskie
• Cyklady
• Sporady Południowe i Północne

Blisko 81% powierzchni Grecji zajmują pasma górskie (śr. wysokość 1200-1800 m n.p.m.), które przyjmują przebieg południkowy. Obszary nizinne są niewielkie i występują w pobliżu wybrzeży (Niz. Salonicka, Tracka, Tesalska oraz Argolidzka). Półwysep Chalcydycki tworzy 3 wtórne półwyspy: Kassandra, Sithonia i Athos.

Wenecja

• Muzea

Przez kilka stuleci Wenecja stanowiła jeden z głównych ośrodków kultury muzycznej w Europie. Dla Wenecjan wspaniałość sztuki stanowiła symbol potęgi miasta. W bazylice św. Marka rozwinął się efektowny styl muzyki na kilka chórów (zob. szkoła wenecka). Na potrzeby uroczystych nabożeństw powstawały coraz to nowe msze, kantaty i oratoria. W latach 1613-67 “maestro di capella” w bazylice św. Marka był najwybitniejszy ówczesny kompozytor Claudio Monteverdi. Europejską sławą cieszyli się także organiści angażowani w bazylice; to właśnie oni, w Wenecji, rozwinęli wirtuozowską muzykę na instrumentach klawiszowych. Rozkwit muzyki w Wenecji związany był z instytucjami zwanymi konserwatoriami. Były to sierocińce organizowane przy kościołach, w których chłopcy i dziewczęta kształcono w rozmaitych zawodach muzycznych. Jeden z najsławniejszych zatrudniał Antonio Vivaldiego.

Zabytki

• Bazylika św. Marka
• Plac św. Marka (Piazza San Marco)
• Piazzetta di San Marco
• pałac Dożów (Palazzo Ducale)
• most Westchnień (Ponte dei Sospiri)
• wieża zegarowa (Torre dell’Orologio)
• Prokuracja (Procuratie Vecchie i Procuratie Nuove)
• most Rialto
• Kanał Grande (Canale Grande)
• Santa Maria della Salute
• Santa Maria Gloriosa dei Frari
• Kościół San Giorgio Maggiore
• Dzwonnica św. Marka w Wenecji
• Palazzo Venier dei Leoni
• Ca’ Rezzonico
• Ca’ Pesaro
• Palazzo Grassi
• Synagoga Hiszpańska
• Włoska Synagoga (Scuola Italiana)

Watykan

• Bazylika św. Piotra

Bazylika św. Piotra na Watykanie została zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie. To drugi co do wielkości kościół na świecie (powierzchnia: 23,000 m²) i jedno z najważniejszych świętych miejsc chrześcijaństwa. Wedle tradycji stoi na miejscu ukrzyżowania i pochówku św. Piotra, uznawanego za pierwszego papieża – jego grób leży pod głównym ołtarzem. W bazylice i w jej podziemiach znajdują się także groby innych papieży.

Liczba odwiedzających bazylikę św. Piotra jest szacowana na kilkanaście milionów rocznie

Atrakcje turystyczne

• renesansowo-barokowy kompleks Bazyliki św. Piotra
• Muzea Watykańskie
• Muzeum Broni w dawnym więzieniu
• Pinakoteka
• Museo Chiaramonti
• Museo Sacro
• Museo Pio Clementino
• Museo Missionario-Etnologico
• Appartamento Borgia
• Kaplica Sykstyńska ze słynnymi freskami Michała Anioła
• Obelisk Amenemhata II ku czci boga słońca (w centrum Placu św. Piotra)
• Brama św. Piotra
• Brama dzwonnicy
• Fontanna orła
• Pałac Sykstusa V
• Pałac Grzegorza XIII
• Wieża Mikołaja V
• Dziedziniec Gwardii Szwajcarskiej
• Pałac Belwederski
• Poczta Główna
• Mury Leoniańskie

Florencja

Zabytki i atrakcje turystyczne

• Baptysterium Jana Chrzciciela (Battistero di San Giovanni Battista)
• Drzwi Raju (Porta del Paradiso)
• Biblioteka Laurenziana (Biblioteca Medicea Laurenziana)
• Galeria Akademii (Galleria dell’Accademia)
• Galeria Uffizi (Galleria degli Uffizi)
• Katedra Matki Boskiej Kwietnej (Cattedrale di Santa Maria del Fiore)
• Dzwonnica Giotta (Campanile di Giotto)
• Katedra Santa Reparata (Chiesa di Santa Reparata)
• Muzeum dell’Opera del Duomo
• Kościół Santa Maria del Carmine (Basilica di Santa Maria del Carmine)
• Kaplica Brancaccich (Cappella Brancacci)
• Kościół Santa Maria Novella (Basilica di Santa Maria Novella)
• Kościół Świętego Krzyża (Basilica di Santa Croce)
• Kościół Świętego Wawrzyńca (Basilica di San Lorenzo)
• Kościół Santo Spirito (Basilica di Santo Spirito)
• Kaplica Medyceuszów
• Kościół San Michele in Orto (Orsanmichele)
• Kościół Trójcy Świętej (Basilica di Santa Trinita)
• Kościół San Miniato al Monte
• Kościół Zwiastowania NMP (Santissima Annunziata)
• Muzeum San Marco (Museo di San Marco)
• Loggia dei Lanzi (Loggia dei Lanzi, Loggia della Signoria)
• Loggia del Mercato Nuovo (Mercato del Porcellino)
• Loggia del Bigallo
• Ogród botaniczny (Giardino dei Semplici)
• Pałac Bargello (Palazzo del Bargello)
• Pałac Vecchio (Palazzo Vecchio)
• Pałac Medyceuszy (Palazzo Medici Riccardi)
• Pałac Strozzi (Palazzo Strozzi)
• Pałac Pitti (Palazzo Pitti)
• Pałac Rucellai (Palazzo Rucellai)
• Plac della Signoria (Piazza della Signoria)
• Plac Republiki (Piazza della Repubblica)
• Most alla Carraia (Ponte alla Carraia)
• Most Trójcy Świętej (Ponte Santa Trinita)
• Most Złotników (Ponte Vecchio)
• Narodowe Muzeum Archeologiczne (Museo archeologico nazionale)

Pompeje

To jedno z trzech miast rzymskich w prowincji cesarskiej Italia (obecne Włochy), które 24 sierpnia 79 roku n.e. zniszczył wybuch wulkanu Wezuwiusz. Popiół wulkaniczny, który zasypał Pompeje, doskonale zakonserwował budowle i przedmioty, co pozwoliło poznać nam dość dokładnie wygląd rzymskiego miasta średniej wielkości i życie jego mieszkańców. Innymi miastami, które zostały wtedy zniszczone były Stabie i Herkulanum. Ruiny Pompejów położone są w regionie Kampania, około 20 km na południowy wschód od Neapolu. Miasto zostało założone w VII w. p.n.e. przez Osków. Początkowo znajdowało się pod wpływem kultury greckiej, później (od 525 p.n.e. do 474 p.n.e.) etruskiej. Pod koniec V w. p.n.e. zostały zdobyte przez Samnitów a od 310 p.n.e. znalazły się pod panowaniem Rzymian. W 89 p.n.e. miasto przyłączyło się do powstania antyrzymskiego. Po zdobyciu przez Sullę zostało pozbawione wszelkich praw. Przekształcono je w kolonię rzymską “Colonia Veneria Cornelia Pompeianorum”. Największe wrażenie wywołują odlewy ciał mieszkańców. Popioły pokrywające Pompeje szybko zastygały zachowując wewnątrz kształt pogrzebanych ciał. Fiorelli opracował metodę wykonywania ich gipsowych odlewów. Przez niewielki otwór wlewał gips sztukatorski, który wypełniał całą pustą przestrzeń. Po związaniu gipsu usuwał warstwę popiołu odsłaniając odlewy ciał, przedmiotów, elementów budynków itp. Później zaczęto używać przeźroczystego tworzywa, które pozwalało dostrzec ukryte wewnątrz odlewu zachowane drobne przedmioty, kości.

Krzywa wieża w Pizzie

To jedna z najbardziej znanych budowli świata, odwiedzana rocznie przez ok. 10 milionów turystów; symbol miasta Pizy. W istocie jest dzwonnicą (kampanilą) katedralną i należy do kompleksu zabudowań w stylu romańskim na Campo dei Miràcoli. Wkrótce po rozpoczęciu budowy w 1174 wieża zaczęła odchylać się od pionu, co próbowano korygować w czasie budowy (np. wydłużając kolumny po jednej stronie wieży). Mimo niebezpieczeństwa, jeszcze w 1350 dodano ostatnie piętro, w którym umieszczono dzwony. W XIX wieku zaczęto podejmować pierwsze próby powstrzymania przechylania się wieży, co przyniosło jednak przeciwny skutek. Wieża jest zbudowana z białego marmuru, liczy osiem kondygnacji. Jej masę ocenia się na 14 tysięcy ton. W 1990 wieżę zamknięto dla zwiedzających i powołano specjalny komitet, który miał wybrać najlepszy sposób zabezpieczenia przed dalszym odchylaniem się wieży. Od 2001 wieża jest ponownie otwarta dla turystów. Obecnie wieża ma wysokość około 55 m, odchyliła się zaś od pionu o około 5 m (średnio o 1 mm rocznie). Od 1911 pomiary te są co roku aktualizowane. Dzięki odchyleniu wieży od pionu, Galileusz mógł wykorzystać ją w roku 1600 do zademonstrowania niezależności czasu spadania ciał od ich masy.

Dolomity

Dolomity stanowią bardzo atrakcyjny turystycznie teren zarówno dla narciarzy, jak i wspinaczy skalnych. Tereny są również bardzo atrakcyjne dla uprawiania turystyki na rowerach górskich. Duża ilość poszarpanych grani, turni i baszt skalnych, stoki górskie są bardzo strome; liczne pionowe urwiska i kilkusetmetrowe pionowe skalne ściany. Dużo głębokich dolin. Zaawansowane zjawiska krasowe. Spośród wielu ośrodków sportów zimowych w Dolomitach najbardziej znana za sprawą Olimpiady Zimowej z 1956 roku jest Cortina d’Ampezzo oraz rejony Val Ghërdina/Grödental/Val Gardena, Alta Badia, Canazei, Reba/Arabba, Madonna di Campiglio, gdzie odbywają się regularnie zawody o Puchar Świata. Dolomity posiadają również wiele letnich stacji klimatyczno-wypoczynkowych. Należą do nich między innymi: Sesto, San Candido, Corvara, Ortisei, Selva Val Ghërdina/Wolkenstein, Predazzo, Cavalese, Alleghe, San Martino di Castrozza.

Poza bazą noclegową w wielu hotelach i kampingach bardzo popularny jest wynajem apartamentów na wakacje. Włosi bardzo często przerabiają swoje stare domy i zabudowania gospodarcze koło domów na obiekty wakacyjne. Najczęściej są utrzymane w stylu lokalnej, starej zabudowy, lecz w środku odświeżone i dobrze wyposażone. Wnętrza utrzymane w stylu budynku, zazwyczaj są wyposażone w stare lub może raczej stylowe meble. Wynika to w dużej mierze z mody we Włoszech na odnawianie starych sprzętów domowych.

Właściciele często budują baseny dla swoich gości jest to bardzo istotne w miejscach położonych z dala od morza, np. w centrum Toskanii.

Dom ma dwa lub więcej apartamentów, czasami zdarza się, że jest tylko jeden. Najczęściej apartamenty powstają w obiektach na wsi, czy poza miastami. Ogromną zaletą takiego rozwiązania jest cisza i spokój. Można żyć tempem lokalnej społeczności. Oznacza to, że do sklepu trzeba podjechać autem do najbliższej miejscowości, ale tę niedogodność zdecydowanie wynagradza cisza i możliwość obserwacji z własnych okien okolicznych winnic i gajów oliwnych.

Walutą Włoch jest euro (EUR), symbol €.

Opłaty za autostrady we Włoszech:
Brenner-Florencja 447 km 26,80 €
Bolonia-Florencja 97 km 6,10 €
Wenecja-Florencja 244 km 15,20 €
Brenner-Rzym 716 km 41,30 €

Przykładowe ceny we Włoszech:

chleb razowy 2,4 €
bagietka 0,65 €
masło 250g 1,89 €
mleko 1l 1,35 €
lokalny ser 9,6 €/kg
jogurt 125g 0,43 €
salami 24,90 €/kg
szynka 23,50 €/kg
szynka parmeńska 36 €/kg
jabłka 1,19 €/kg
coca-cola 1,5l 1,59 €
sok pomarańczowy karton 1l 1,95 €
mielona kawa Lavazza (Oro) 250g 3,15 €
likier Limoncello 9,99 €
rum Bacardi Reserva 9,40 €
whisky Chivas Regal 26,95 €

Obiad w restauracji na 4 osoby to przeciętnie około 60 € (z winem i coperto).

Język włoski jest, pod względem słownictwa, najbliższy łacinie ze wszystkich języków romańskich. Współczesny włoski dużo zawdzięcza takim pisarzom, jak Dante Alighieri i Alessandro Manzoni, którzy za standard obrali język wyedukowanych Toskańczyków. Dzisiaj mówi się, że najlepsza mowa to la lingua toscana in bocca romana (toskański w rzymskich ustach). Aż do niedawna obok oficjalnego języka włoskiego istniało ponad 1,5 tysięcy dialektów. Językiem włoskim na świecie posługuje się ponad 100 milionów ludzi.

W rejonie Alp, zamieszkanym głównie przez Tyrolczyków, mówi się po tyrolsku (odmiana języka niemieckiego), a mieszkańcy nie uważają się ani za Austriaków, ani za Niemców.